บะหมี่ผัดเส้นทำเอง รสชาติคลาสสิกหอมกลิ่นกระทะ
เวลามีคนถามว่าไปจันท์ต้องกินอะไร ฉันจะถามกลับเสมอว่าอยากกินอาหารทะเล อาหารถิ่นรสจันท์ รสจีนๆ หรือรสแบบสมัยนิยม ร้านชิคๆ อินเทรนด์หรือร้านตำนาน คำตอบเลยออกมาไม่เหมือนกันสักครั้ง สำหรับครั้งนี้ฉันพาเพื่อนมากินร้านหมี่ผัดสุดคลาสสิกในตัวเมืองจันท์ ที่คนจันท์เรียกกันติดปากว่า ‘หมี่ผัดรวยรื่น’
ตัวจริงเจ้าของร้านต้องเป็นอาเฮียถอดเสื้อผัดหมี่ จับตะหลิวเคาะกระทะพลิกซ้ายพลิกขวาดังโฉงเฉง เสิร์ฟหมี่ผัดรสนัวกลมกล่อมหอมกลิ่นกระทะ เป็นรสอร่อยคลาสสิกที่กินกันมาตั้งแต่รุ่นพ่อจนรุ่นลูกรุ่นหลาน เรามาถึงตอนบ่าย 2 เหลือหมี่ผัด 2 จานสุดท้ายแบ่งกันกับโต๊ะข้างๆ (เกือบไม่ได้กินแล้ว) อีกจานเลยได้หมี่ขาวผัดมาแทน แล้วเสียงตะหลิวเคาะกระทะก็เริ่มบรรเลง กลิ่นหอมลอยฟุ้งมาตามลม
รสมือของเฮียตี๋ยังอร่อยไม่เปลี่ยน หมี่ผัดเส้นนุ่มหนึบเป็นเส้นที่ร้านทำเองสดใหม่วันต่อวัน ผัดมาได้รสนัวกลมกล่อม กินแบบไม่ต้องปรุง ตัวเส้นที่เคลือบซีอิ๊วแล้วโดนความร้อนฉ่าจากกระทะหอมอวลในปากเวลาเคี้ยว ส่วนเส้นหมี่ขาวผัดรสจะเข้มข้นขึ้นมาอีกสเตปต์ เป็นเพราะตัวเส้นดูดซับซอสได้มากกว่า แต่! ฉันก็ยังชอบเทกเจอร์ของเส้นหมี่เหลืองทำเองอยู่ดี มันหนุบหนับนุ่มหนึบ
เคล็ดลับความอร่อยไม่ได้มีอะไรเป็นความลับ เส้นดี คุมไฟให้เป็น ผัดให้เส้นโดนความร้อนทั่วถึง และใส่วัตถุดิบให้ถูกจังหวะก่อนหลัง ถึงเคล็ดลับจะไม่ซีเครทแต่ฉันคิดว่าเลียนแบบกันยาก เพราะต้องอาศัยความชำนาญซึ่งการใช้กระทะ ตะหลิว และการคุมไฟของเฮียนั้นเรียกว่าเก๋าพอตัว
“ต้องผัดให้เส้นเข้าถึงไฟ คุมไฟไว้กลางๆ ผัดเส้นก่อน แยกกับผัก ใส่ผักผัดทีหลัง ตัวเส้นคล้ายฮกเกี้ยน แต่ผัดไม่เหมือนกันของเราเป็นผัดแบบแต้จิ๋ว ปรุงรสด้วยซีอิ๊วเป็นหลัก”
ลีลาผัดหมี่อาจดูน่ายำเกรง แต่ทันทีที่ได้ยินเสียงเฮียพูด รอบข้างก็มีแต่รอยยิ้ม เฮียใจดี ว่างจากผัดหมี่มายืนคุยกับเรา เล่าความหลังครั้งที่เริ่มขายหมี่ผัดใหม่ๆ ในบรรยากาศเมืองจันท์ยุคเก่าก่อนตอนที่ยังเป็นพ่อค้าหนุ่ม พร้อมคลายข้อสงสัยว่าที่ถอดเสื้อผัดหมี่ก็เพราะมันร้อน อยู่หน้าเตาตลอดเวลา เลยถอดเสื้อผัดมันซะเลย ถอดมาตั้งแต่อายุ 20
“เราเป็นคนนครปฐม ตามอาอี๊มารับจ้างเก็บเงาะ เก็บทุเรียน ตั้งแต่อายุ 10 กว่าๆ พอย่าง 17-18 ก็มาช่วยแม่ผัดหมี่ หาบขายอยู่หน้าโรงหนังตรงข้ามนี่ ขายมากับแม่ 60 กว่าปีแล้ว ขายแค่ผัดหมี่กับราดหน้า ตอนนั้นจานละ 2 บาท สมัยก่อนตรงนี้คนเยอะมากนะ เดินกันให้เต็มไปหมด เพราะมีโรงหนัง ตรงโน้นใกล้ๆ กันก็โรงหนังเฉลิมจันท์ ศูนย์รวมอยู่ตรงนี้หมดเลย เมืองจันท์ไม่มีเงียบ ตี 2 ตี 3 คนยังเดินกันคึกครื้น เราก็ผัดหมี่ขายกับแม่จนถึงตี 2 เดี๋ยวนี้เย็นหน่อยก็ปิดร้านแล้ว”
ฉันเกิดห่างจากยุคเฮียมาก แต่แม่ชอบเล่าให้ฟังอยู่บ่อยๆ ว่า เมืองจันท์แต่ก่อนสมัยที่ยังมีเหมืองพลอย คนจากทุกสารทิศตั้งแต่เหนือจรดใต้ย้ายถิ่นฐานมาตั้งรกรากทำงานตามบ่อพลอย ขุดพลอย บ้างก็เจียรนัยพลอย ค้าขายพลอย แม่ฉันเองก็เป็นหนึ่งในนั้น เรียกว่าเป็นยุคทอง ค่อนข้างอู่ฟู่ หาเงินเป็นกอบเป็นกำกันได้ทุกวัน ยามเย็นจึงเป็นเวลารวมตัวกันของบรรดาคนบ่อพลอยจากอำเภอรอบนอกมาผ่อนคลายจับจ่ายใช้สอยเงิน ดูหนัง กินของอร่อยๆ กันในตัวเมือง และโรงหนังคือแหล่งบันเทิงที่ฮิตสุดในยุคนั้น มีนักร้องดังระดับประเทศเวียนกันมาเปิดวิกหนังทั้งที่บ่อพลอย และโรงหนังในตัวเมือง
แม้ทุกวันนี้จะไม่มีการทำเหมืองพลอยเหมือนแต่ก่อน แต่จันทบุรีก็ยังเป็นตลาดค้าอัญมณีที่ใหญ่สุดในประเทศไทย ทุกวันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ จะมีผู้คนทั้งไทยและต่างชาติมาค้าขายพลอยกันที่ตลาดพลอยจันท์ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากร้านผัดหมี่มากนัก ใครอยากไปชมบรรยากาศการค้าขายพลอยก็แวะไปชมได้ค่ะ เปิดหูเปิดตาดี เผื่อได้พลอยสวยๆ ติดไม้ติดมือกลับบ้านสักเม็ด
ส่วนโรงหนังสแตนอโลนในจันท์ก็ทยอยปิดตัวกลายเป็นอาคารห้างร้าน บางแห่งยังทิ้งร่องรอยไว้เป็นความทรงจำเวลาผ่านมาเห็นเช่นโรงหนังเก่าที่ตั้งอยู่ตรงข้ามเยื้องหน้าร้านรวยรื่น ตอนเด็กฉันยังทันได้ใช้บริการดูหนังกับเขาอยู่
ทุกวันนี้ร้านรวยรื่นเองก็ไม่ได้เปิดบริการความอร่อยจนถึงตี 2 เหมือนแต่ก่อน ร้านเริ่มเปิดตั้งแต่ 9 โมงเช้า – บ่าย 4 โมงเย็นใครอยากมากินผัดหมี่เส้นที่ร้านทำเอง แนะนำให้มาไวอย่าให้เกินบ่าย 2 ค่ะ หรือใครจะแวะมากินเมนูอื่นๆ ที่ร้านก็ได้ มีทั้งกะเพราผัดร่วนๆ แห้งๆ นี่ก็ขึ้นชื่อ ข้าวผัด ราดหน้า เมนูผัดๆ นี่เฮียเขาเซียนอยู่แล้ว
ใครมาจันท์แวะมาชิมผัดหมี่ของเฮียกันค่ะ ก่อนที่จะวางมือ เฮียว่าปีนี้ก็อายุ 78 ปีแล้ว ผัดหมี่จนส่งพี่น้องเรียนจบสูงมีการมีงานทำ ชีวิตมาไกล ตอนนี้แค่ผัดไปเรื่อยๆ 
ภาพโดย: ปริญญา ชาวสมุน
Contributor
Recommended Articles
Recommended Videos